Zaterdag 22 mei

Stefanie en Igor kwamen bij mij ontbijten. Dan moest ik inpakken, maar ik bleef maar treuzelen, ik kon het precies nog niet helemaal aanvaarden. Ik heb mijn laatste voedsel opgegeten: eieren met banaan en appels als ontbijt, twee ajuinen met noedels in de pan als avondeten.

Mijn was over de isolatiebuizen was nog steeds niet droog, maar ik heb hem alvast naar mijn kamer verhuisd. Nu hing alles weer vol en verloor ik de orde in de chaos.

Ik maakte een briefje voor Florian en zijn gezelschap met tips voor Praag, ging nog eens naar Globus, nam afscheid van Judith, pakte mijn spullen voor Italië en Londen, en de rest bleef voorlopig nog wat liggen.

Florian kwam tegen half tien aan, we zijn iets gaan eten bij de Nepalees en daarna moest ik verder opruimen. Ik ben dag gaan zeggen aan de mensen die op de penthouse-party waren in blok vier. De party was gesaboteerd door de politie wegens lawaaioverlast en iedereen stond dus buiten, een goeie manier om ze allemaal nog even te zien.

Ik heb nauwelijks geslapen uit zenuwachtigheid en uit schrik dat iemand mijn bagage (die in de flat voor het meepikken stond om plaats te maken voor mijn matje in mijn kamer) zou stelen. De paranoia van vanouds deed me elk uur opstaan om te controleren of alles er nog was, tot grote ergernis van Florian die in mijn bed lag en probeerde te slapen.