Kuba en een Krkonoše-huisje
In Jilemnice is het Krkonoše-museum met uitleg over het begin van de skisport, de geografie van het gebergte en een unicum uit de omgeving: een opwindmechanische miniatuur van Bethlehem waar een man met véél geduld dertig jaar aan had gewerkt. Alle figuurtjes waren uit hout gesneden en elk poppetje kon op een of andere manier bewegen: de bokken sloegen hun hoofd tegen elkaar, de schaapjes graasden, de engeltjes vlogen rond en speelden muziek,... Ik vond het wel koddig.
Na een korte wandeling in de regen (en in het bos) in Krkonoše, gingen we naar Vrchlabí, een dorpje verderop. Daar was een museum dat meer focust op het landschap en de natuur. Merkwaardig: het filmpje en de teksten zijn in het Nederlands te verkrijgen. In dit gebied zijn heler kolonies samengetroepte, uitgeweken Hollanders die en masse de typische huisjes laten nabouwen.
Een landhuis in Vrchlabí
De moeder van Kuba had verse fruit-knedlíky voor ons gemaakt. Dat is een soort deeg met binnenin - in dit geval - een pruim. Je eet dat op met poedersuiker, héél lekker.
Een half-opgevreten pruimenknedlík
Het spannendste deel van de dag kwam 's avonds. De vader van Kuba is ambulancier en moet oude patiënten die niet goed meer te been zijn gaan thuisbrengen in hun verlaten huisjes in de bergen. Het is een soort bergtaxi. Wij mochten mee op voorwaarde dat we zouden zwijgen onderweg. We reden het hele gebergte rond, kregen prachtige landschappen te zien, en probeerden de Tsjechische, erg luide gesprekken van vanvoor naar vanachter in de ambulance te volgen: een unieke ervaring.
Judith-Groningen stapt in de bergtaxi/ambulance
Geen opmerkingen:
Een reactie posten