Om zeven uur 's morgens was Simona nog steeds niet terug en ik begon me zorgen te maken. Ik dacht dat ze al lang haar bus had moeten nemen. Tien minuten later kwam ze uiteindelijk toch binnen om haar spullen op te halen. Ik was stiekem blij dat mijn kamer nu terug enkel van mij is. Het is stresserend om voortdurend spullen te moeten verstoppen uit schrik voor controle, één sleutel is onhandig, en omdat ik mijn werk nu echt moet afkrijgen, begon het op mijn zenuwen te werken.
Het was vake zijn verjaardag en voor die gelegenheid hebben we geskypet. Dat was nog maar de tweede keer sinds het begin van het schooljaar.
Ik heb mijn essay voor European Visual Culture (over de nieuwe bril van Verhofstadt) afgewerkt en ben aan research begonnen voor het volgende essay. Ik stond voor een gesloten poort van de bibliotheek, nu moest ik alles op de computer lezen.
Na een hele namiddag opzoekingswerk en lezen, kreeg ik een mail van de prof dat hij mijn onderwerp niet goed vindt. Ik was eventjes wanhopig want die - nogal lijvige - paper moet nu donderdag al af zijn. Uiteindelijk heb ik mijn moed bijeengeraapt en een ernstige motivatie voor dat onderwerp naar hem teruggestuurd.
Ondertussen heb ik het Handbook Academic Writing afgewerkt, de deadlines beginnen massaal te naderen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten