Voor de tweede keer dit jaar heb ik het 'gewaagd' in Menza, het studentenrestaurant, te gaan eten. Het was geen haute cuisine, maar zeker eetbaar.
Ik had mijn laatste les Holocaust en moest een lang artikel lezen. Onze bejaarde professore uit Amerika wilde ons per se meenemen op café en alles betalen. We zijn maar met vijf in de groep en zij voelt zich duidelijk wat eenzaam. Pikant detail: zij en haar witte cowboyhoed zijn gedurende het hele cafébezoekje onafscheidelijk geweest.
's Avonds heb ik met mijn flatgenoot Marta sterke koffie gedronken als krachtvoer voor onze (of alleszins mijn) laatste uitgaansavond in Olomouc. Eerst was iedereen in café Crack en nadien was er een massale volksverhuis naar Belmondo daarnaast. Het was een bijzonder leuk feestje en ik was dus uiteraard pas tegen de vroege uurtjes thuis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten