Na de les Holocaust zocht ik Simona op, een Bulgaars meisje dat hier vorig semester studeerde en nog even terug kwam naar Olomouc. Ze zou op mijn kamer blijven slapen voor drie nachten.
We kookten en maakten ons klaar voor de fameuze Balkan-party in Belmondo. Enkele grapjassen hadden ons daar zo bang gemaakt voor kamercontrole dat we er paranoïde van werden. Bij elk geluidje in de flat sloeg de schrik me om het hart. Veel zouden we toch niet slapen, want we waren pas laat terug.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten