Je moet moedig zijn om in die koude accordeon te staan spelen op straat
Straatbeeld
Boooob de bouwer
De broer bleek een sympathieke jongen. Hij toonde ons zijn school/universiteit, de synagoge, enkele andere gebouwen die we nog niet hadden gezien, en de bar waar hij met zijn vrienden na de les vaak iets gaat drinken. Getest en goedgekeurd.
Het huis waar we mochten blijven slapen, lag echter nog op een half uur busrit van het centrum. We gingen wachten in de buspub, een kot met evenveel rook als er in een Turks stoombad stoom is. Omdat we onze bus zagen wegrijden tijdens het buitenkomen, moesten we extra lang in dat café blijven. Desalniettemin was ik blij dat we binnen konden wachten.
De vering van de Hongaarse bussen is kennelijk nog niet zo goed ontwikkeld, mijn maag zag af. We reden langs allerlei fabrieken en kwamen uiteindelijk in een vrij verlaten straat uit. Ik steeg met wolkjes op naar de hemel toen we eindelijk in dat huis waren: vloerverwarming, verse vissoep die de mama had gemaakt, brood, een kamer voor ons alleen en 's avonds een lekker glaasje wijn met een gezellige babbel op de kamer van het meisje. We maakten kennis met hun hond en schildpad.
Szia!
Dag Judith
BeantwoordenVerwijderenJe uitstap in Hongarije zit er bijna op. Leuk volk trekt kennelijk leuke mensen aan en soms een schildpad. Maar jouw tempo ligt hoger dan dat van zo'n gepensioneerd dier heb ik gemerkt. Florian, Sebastiaan, Willemien en Anne zullen op dit eigenste moment vertrekken richting centrum van Europa met in hun koffers je nieuwe accordeon. Het zal een blij weerzien worden.
Veel warmte ondanks de koude, ook hier
vake