Tegen de middag vertrok ik naar mijn volgende bestemming: Litomyšl. Ik begon het echt leuk te vinden, al deze avonturen. Omdat ik moest overstappen in Kolín en nog veel tijd had, ben ik de boel daar even gaan verkennen. Op de trein had ik een meisje ontmoet dat me spontaan een rondleiding wilde geven.
Mijn hosts in Litomyšl bleken een Amerikaans koppel te zijn, dat had ik niet verwacht. Ze doceren beiden Engels op Cambridge-niveau, dit was de ultieme oefening voor mij. Paula en Steve wonen nog maar anderhalf jaar in Tsjechië, en hebben daarvoor in Polen, Turkije en Griekenland gewoond. Het blijkt vrij eenvoudig in deze landen een job te vinden als leerkracht Engels. Vroeger woonden ze in San Diego in California, en oorspronkelijk zijn ze afkomstig van Wisconsin tegen de Canadese grens. Kortom, twee mensen met veel levenservaring, boeiende verhalen, en een heel open levenshouding.
Litomyšl is veruit het mooiste Tsjechische stadje dat ik tot nu toe heb gezien. Tijdens mijn twee dagen hier kon ik echt tot rust komen, gewoon al om te zien hoe Paula en Steve hier genieten van hun leven.
We maakten een wandeling naar het kasteel waar zesduizend verschillende sgrafitti’s de muren decoreren. Dat is een techniek waarbij men tekeningen krast in verse pleister, wat een heel natuurlijk effect geeft. Verder was er een uitstekende chocobar, een kunstgalerie, en ’s avonds heb ik Steve geholpen bij het klaarmaken van zijn İmambayıldı of ‘the Imam fainted’, een typisch Turks gerecht.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten