Ik heb twee Poolse meisjes naar het sportcentrum gegidst en ter plekke beslist dat een sportkaart ook voor mij geen slecht idee zou zijn.
Vandaag stond de eerste les yoga op het programma. Ik heb daar altijd mee gelachen, maar wilde toch eens proberen. Het eerste uur bestond uit… liggen op een matras. Er stond een cassette op met Engels-Tsjechische instructies: ‘Relax your stomachmuscles, relax your hipbones, relax your biggest toe,…’. Ik moest me concentreren om niet in slaap te vallen. Nadien deden we enkele oefeningetjes die zo van de seniorengym gespiekt konden zijn. Ontspannend was het, maar ik stelde me yoga toch iets ambitieuzer voor.
Tegen zeven uur stonden we met een bende Erasmussers een Bulgaarse jongen die hier vorig semester was op te wachten in de receptie. Blij onthaal en weerzien, al moet ik zeggen dat het life-after-Erasmus de vetontwikkeling bevordert, in dit geval toch.
Op naar het zwembad. De lerares hielp me om mijn crawl-techniek te verbeteren en dat was afzien.
Na het zwemmen besloot ik in te gaan op iemand zijn voorstel om te gaan joggen. Met de aankoop van mijn sportkaart was ik vol goede moed, ik besef dat het obsessief moet overkomen.
’s Avonds waren de Spanjaarden zo gul me mee te nemen in hun taxi, zodat ik niet de volle pot moest betalen. Ik had de laatste tram gemist en wilde ‘onze Bulgaar’ nog even dag gaan zeggen in de 15 Minutes-club.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten