Maandag 15 februari

Een van de Spaanse 'boegbeelden' was jarig en had de volledige Erasmusgroep uitgenodigd voor een etentje. De tram puilde uit, mensen werden haast geplet tussen de deuren. Ik verdenk bepaalde Tsjechische oudjes ervan bewust een trammetje overgeslaan te hebben. In de kou staan kan al eens geprefereerd worden boven opgaan in een beestenbende.

Het Chinese restaurant wist niet wat het overkwam. De hele zaal die gereserveerd was, bleek verre van groot genoeg, dus beslisten we gewoon het volledige restaurant in te palmen. Een transformatie van Chinese gereserveerdheid naar de sfeer van een kantine: er werd gezongen, geroepen, met bestek op de tafel geklopt, op stoelen gesprongen en gedanst. De jarige greep het Chinese obertje vast en gooide haar enkele keren in de lucht. Gek is niet genoeg voor bepaalde individuen, onder het motto: 'blame it on Erasmus'.

De koks konden ons niet bijhouden en er waren tijdspannes van uren tussen de bedeling van alle verschillende tafels. We besloten met shotjes, betaalden in totaal fortuinen en trokken door naar 15 Minutes.

De club was overbevolkt, overberookt en oververhit. Ik hield het er niet zo lang uit.