Deze week volgde ik een intensief blokseminarie over het Arabisch-Israëlische conflict en hoe dat is gerepresenteerd in films. We kregen telkens een introductie, keken een film en bespraken die uitvoerig. Heel interessant, maar het slorpte erg veel van mijn tijd op, omdat ik ook elke avond over het onderwerp van de volgende dag moest lezen. Eind maart gaan we nog eens zo'n intensieve week hebben en dan is het gedaan, dus dat valt eigenlijk heel goed mee.
Woensdag hadden we les over de Holocaust en de invloed daarvan op Europa. Ik verwachtte erg veel want dat wordt gedoceerd door een Amerikaanse gastprofessore die veel ervaring heeft. Nu blijkt die vele ervaring ook meteen haar zwakte: ze is duidelijk wat 'versleten', als ik het zo oneerbiedig mag uitdrukken. Elke zin begint op een degelijk volume en eindigt met nauwelijks te ontwarren klanken. Ik was heel ontgoocheld want ik heb in feite niks van die les kunnen opvangen, terwijl ik vastbesloten was dit seminarie te volgen.
Ik heb eindelijk nog eens een geschikt moment gevonden om met Efča, mijn Tsjechische buddy, af te spreken. We zijn gaan joggen en hebben dan vegetarische pasta gekookt, hoewel dat een hypocriete uitspraak is wanneer je het over beestjes hebt:
Schildpadden, giraffen, olifanten en leeuwen
Door het intensieve filmseminarie heb ik enkele Euroculturestudenten beter leren kennen. We probeerden binnen de pauze van een kwartier pizza's te gaan halen, maar waren hopeloos te laat en hebben de prof dan maar gepaaid met een stuk. Het is een redelijk mens.
Vrijdag was er een gratis jazzconcert in een gezellig cafeetje. Daar heb ik een leraar Engels opgestreken om me te helpen bij de voorbereiding van de TOEFL-test in april.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten