Maandag 22 februari

Het aangegeven leslokaal voor 'Islam and Judaism' bleek gesloten, maar we wisten niet zeker of we wel de juiste lokaalinfo hadden gekregen. Een Frans meisje en ik begonnen een zwerfroute doorheen Olomouc. De lente breekt aan en we hadden weinig bezwaar tegen een wandeling in de nooit eerder vertoonde delen van de stad, een queeste naar het Katedra Judaistiky.

Zoals gewoonlijk werden we van hier naar daar gestuurd, hoewel het eigenlijk van meet af aan duidelijk was dat drie kwart van de ondervraagden überhaupt niet eens begreep naar wat we vroegen. We belandden respectievelijk in het gemeentelijke sportcentrum, de faculteit rechten, de fancy faculteit wetenschappen en een streng bewaakt legergebouw. In dat laatste geval maakten we ons met een vriendelijke maar vooral angstvallige 'na shledanou' snel uit de voeten. We besloten de 'tour de Olomouc' compleet te maken met een omweg doorheen het park en langs de trapjes op de oude stadsomwalling.

In het katedra Germanistiky lazen we op de valven dat de les vandaag niet doorging, en ik kwam vrij snel tot de beslissing dat ik deze les eigenlijk ook niet wilde volgen. Om één uur was er een veel interessanter vak, 'Nationalism and Ethnic Conflict in Eastern Europe', dat veel dichter aanleunt bij wat ik eigenlijk wil studeren.

Van tijd tot tijd heeft men nood aan decadentie. Dit smeekte deze namiddag om de uitvoering van een pannenkoekenplan. Marysia had allerlei vormpjes meegenomen vanuit Polen en voor de topping kozen we een barokke stijl van overdaad: karamel voor op ijsjes, warme, versgemaakte chocoladesaus, confituur in drie verschillende smaken, suikeren hartjes en suikerbolletjes in felle kleuren. Een exhibitie:



Geen opmerkingen:

Een reactie posten