Naar mijn normen moest ik vandaag erg vroeg opstaan. Ik holde naar de bibliotheek om de bespreking van die visietekst af te printen, en haastte me naar het klaslokaal in een ander gebouw. De prof was ziek... geen bespreking dus, maar een instant-prof toonde ons een filmpje over de revolutie van '89 in Olomouc.
We kregen beelden te zien van hoe het hele Horní náměstí vol betogers stond, al zingend, roepend en dansend. De Philosophical Faculty was ingericht als een persbastion waarin studenten aan de lopende band bericht uitbrachten. Ze kampeerden voor meerdere weken in de lokalen met hun slaapzakken op de grond, erg 'revolutionair'. Onze prof die nu ziek in zijn bed lag, was blijkbaar een van de woordvoerders van toen. We moesten hem volgende les maar eens uitvragen.
Vervolgens besloot de instant-prof ons een rondleiding doorheen Olomouc te geven. Ik kreeg dingen te zien en te horen die tot nu toe een goed bewaard geheim waren. In Olomouc waren ongeveer twintig duizend Soviet-soldaten ondergebracht in verschillende kazernes. Een daarvan was in Neředín, waar ik nu een kamertje huur. Olomouc was dus een plaats voor 'students, churchmen, soldiers and... prostitutes'.
De wandeling liep nogal uit dus ik had nauwelijks middagpauze, moest naar de Tsjechische les, de laatste hand leggen aan de presentatie en hem dan voorbrengen. De prof was tevreden over onze aanpak.
Vandaag moest ik ook de voorbereiding van een presentatie over Poolse identiteit doorsturen naar de prof, ik was pas klaar om kwart voor drie 's nachts - geeuw.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten