Een impressie van Hradec Králové, gepikt op http://members.virtualtourist.com/m/1ffe4/63567/
Al in de voormiddag vertrok ik weer richting Tsjechië. Tegen halfzeven 's avonds was ik in Praag. Mijn rugzak bleek nog steeds spoorloos; de fase van aanvaarding is nu officieel ingezet.
Hradec Králové ligt tussen Praag en Olomouc, dus dat werd mijn tussenstop. Ik mocht blijven couchsurfen bij een koppel in Bukovina, een nabijgelegen dorpje. Ze kwamen me opwachten aan het station met de auto, boden me iets aan om te eten en te drinken, wezen me de warmste kamer toe en haalden al hun toeristische info boven. Het enige spijtige was dat ze de dag erna moesten werken en ik op mezelf aangewezen was om Hradec Králové te verkennen. Ik had een kaartje meegekregen, en had mijn rugzak in een locker in het station gedropt.
Qua stijl leek de stad vrij hard op Olomouc, veel gekleurde huisjes naast elkaar. Het was daar dus wel mooi, maar na een tijdje had ik het wel gehad met het alleen rondwandelen en al om halfdrie zat ik op de trein naar Olomouc.
Weetjes over Hradec Králové:
• Aan het einde van de achttiende eeuw had de Habsburgse keizer Jozef II een enorme, stervormige versterkingsmuur rond het oude stadscentrum laten bouwen. Een goeie honderd jaar later besefte men dat dit de stad isoleerde en uitbreiding verhinderde, dus heeft men er niet beter op gevonden dan het hele spel weer af te breken.
• Hrad betekent kasteel, hradec is de mini-variant ervan, en Králové wil zeggen ‘van de koningin’. Die Králové kwam erbij toen de stad bruidschat werd van de Poolse koningin Ryksa Elżbieta (1286-1335). Deze Elizabeth Richeza was de tweede vrouw van de Boheemse koning Wenceslaus II, later simpelweg als koning en echtgenoot vervangen door Rudolf I van Habsburg.
• In Hradec Králové hebben ze de film Pelísky, waar ik in Olomouc hopeloos naar op zoek was. Dat is een van mijn favoriete Tsjechische films die we tijdens het movieseminar hebben bekeken. Dvd’s kosten hier gewoonlijk slechts 49 kroon (twee euro), dus ik vond twee exemplaren niet overdreven. Ik zal me persoonlijk verantwoordelijk stellen voor de import van wat Tsjechische cultuur.
• De buitenring van meer dan honderd jaar oud kan nog steeds het verkeer perfect in goede banen leiden, wat vrij uitzonderlijk is.
• Vanuit de buitenring leiden verschillende straten naar het centrum, een beetje zoals een spinnenweb. De langste straat geeft zicht op de twee belangrijkste torens van de stad: die van de kathedraal en de uitkijktoren ernaast. Wie door die straat wandelt, kan voortdurend de trots van de stad bewonderen.
• Mijn hosts hadden me een heel goede vegetarische kantine aangeraden. Het was iets minder sjiek dan Green Bar, maar zeker zo lekker en veel goedkoper. Voor één euro had ik mijn maaltijd binnen.
Elizabeth
Prins op het witte paard nummer 1: Wenceslaus
Prins op het witte paard nummer 2: Rudolf
Geen opmerkingen:
Een reactie posten