In Auschwitz is zowat elke barak ingericht als een museum met voorwerpen, foto’s, originele documenten en infopanelen. Wat me het meest bijblijft zijn de schoentjes van kinderen, een berg brillen van joden, de levensgrote beelden van uitgemergelde mensen en – wellicht het meest schrikwekkende – een hele ruimte vol haar en bijhorend textiel dat de nazi’s daarvan maakten.
Birkenau bestaat uit ellenlange rijen barakken, alles netjes omsloten door prikkeldraad. We hadden meer dan een uur nodig om rond het kamp te wandelen. Er was toevallig net een optocht van zingende en biddende mensen om de slachtoffers te herdenken. Dit maakte het hele aanzien nog meer mystiek.
's Avonds was ik totaal uitgeput van het hele weekend en alles wat we vandaag hadden gezien. Mijn bed en ik verbroederden nog voor negen uur.
Treinrails in Birkenau/Treblinka
Herdenking van de slachtoffers
De optocht
Beste Judith
BeantwoordenVerwijderenBedankt voor je boeiend verslag over je bezoek aan Krakau (of Ravensteen) en de weergave van je persoonlijke beleving van Auschwitz.
Dat standbeeld van jou zal er mettertijd wel komen, maar na het zien van je laatste portret op je blog is men nog wat terughoudend. Je buik alleen al kost fortuinen.
Volgend weekend is Wenen aan de beurt, misschien wel in rode klederdracht.
Dikke zoen
vake
Hey Judith,
BeantwoordenVerwijderenDrie jaar geleden heb ik ook Auschwitz en Birkenau bezocht. Ik kan me erg vinden in wat je schrijft. Toen ik er was, was het superheet weer. Ik herinner me dat wij het al bijna niet konden uithouden in die hitte maar wij hadden wel zicht op een frisse cola en een zwembad na het bezoek... Om maar te illustreren dat er werkelijk geen woorden zijn om die gruwel te beschrijven!
Om op een vrolijke noot te eindigen: amuseer en verrijk je daar nog in Olomouc!!!
Groeten uit Leeds!