Zaterdag 14 november

Deze morgen vonden we Marie zonder problemen terug in Westbahnhof. We hebben ons ontbijt in stijl op de metro opgegeten omdat de koffiehuizen echt duur zijn. De prijzen in Wenen zijn heel wat anders dan die in Olomouc.

In elk geval gaven de Weense broodjes van de bakker ons voldoende energie om een stevige stadswandeling te maken: langs (en in) Stephansdom, Hofburg, Heldenplatz, Museumsquartier, Volkstheater, Rathaus, Universität, Votiv Kirche, …


Het parlementsgebouw, zeer indrukwekkend


De roze tram kleurt de stad


Deze foto draag ik op aan Sarah Tilkin


Het winkelcentrum mét - jawel - kerstverlichting


Een reuzegrote Mozartkugel

’s Middags hebben Annabel en Ine ons meegenomen naar een Pakistaans restaurant waar je zoveel mag eten als je wil en ook zoveel betaalt als je wil. Op de geur afgaand, deed het eten me wat te veel denken aan dat van de Hare Krishna in Antwerpen, en mijn maag begon al te jammeren. Het was gelukkig veel lekkerder, en er was ook water à volonté en zoete griesmeel als dessert.

Op de Naschmarkt zijn we cadeautjes gaan kopen voor onze host, en hebben we goed gelachen met alles wat daar te vinden is. Je hebt een deel met echt rommel, en een ander deel met eten. Ik heb me laten verleiden tot het kopen van een houten, beschilderde broche uit de jaren stillekens. Op de Naschmarkt moet je je ervan vergewissen dat je handtas geen moment onbewaakt is. Zo merkten we na een tijdje dat we werden gevolgd door een onguur type dat heel de tijd vanachter zijn jas aan het grijnzen was. Nog een tip: neem een Turk(se) mee. Neri heeft een mooi prijsje kunnen fiksen voor het Turks fruit (lokum).


Nathalie verbroedert met een nerts op de Naschmarkt

Om zes uur begon Max und Moritz in de Volksoper, een heel luchtige balletvoorstelling op muziek van Rossini. Er was een orkest en de decors en kostuums waren tot in de puntjes af. Op een bepaald moment kwamen er heel schattige kindballetdansertjes op het podium. Er zaten dan ook veel kinderen in de zaal. We hadden trouwens heel veel geluk met onze tickets: staanplaatsen voor twee euro, maar omdat er nog zetels vrij waren, konden we rustig gaan zitten.

Nog meer geluk en heel toevallig: vandaag opende de eerste kerstmarkt in Wenen. We vreesden dat we veel te vroeg zouden zijn, maar Wenen lijkt niet vroeg genoeg te kunnen beginnen met de kersthysterie. Het hele plein voor het Rathaus was gedecoreerd met typische kerstkitsch die best wel charme heeft: lichtgevende pakjes in de bomen, lampionnen, en géén vervelende muziek zoals in Leuven. We hebben gepofte kastanjes, bananen met chocoladesaus, punch, koekjes en geroosterde aardappelschijfjes geprobeerd. Overal koekenharten met teksten als Ich Liebe Dich, ballonnen van zelfs Spongebob, kerstballen, beeldjes, …


Marie, Nathalie en Neri tussen de kerstkitsch in een winkel aan het Museumsquartier

Hoe euforisch we ook waren dat er al een kerstmarkt was, tamelijk snel waren we het toch al beu. Na het honderdste kraam met koekenharten is de nieuwigheid er wat af.


Koekenharten bij de vleet