Maandag 23 en dinsdag 24 november

Maandag was een heel gewone lesdag, net als dinsdag, zij het dat dinsdag het volgende gebeurde: ik ging naar Billa om een appel en een broodje te kopen *onheilspellende vioolmuziek*. Toen ik wilde betalen, begon de cassierster vanalles te zeggen in het Tsjechisch. Het ging over de appel, zoveel was duidelijk. Ik betaalde en omdat ze me verder geen aandacht schonk, vertrok ik.

(voor de spanning schakelen we even over naar de tegenwoordige tijd) Terwijl ik nog onderaan de roltrap sta, komt de cassierster me furieus achterna. Ze gebaart me terug te komen, maar de roltrap was sneller. Ook om de appel in haar vangklare handen te gooien, ben ik al te hoog. Een ware achtervolging begint. Zij via de trap, ik via de roltrap. We ontmoeten elkaar wanneer ik braaf via de trap terug naar beneden kom en ze de appel uit mijn handen grist. Beteuterd zie ik dat frisgroene ding steeds verder van mijn mond verwijderd worden.



Niet veel later bleek dat ze gewoon dat vervloekt stuk fruit nog moest wegen en er een etiket op plakken. Voor acht kroon kon ik maken dat ik weg was, mét appel, een slechte reputatie in de Billa, en de ervaring van een winkelachtervolging rijker.