Omdat het kuispersoneel om halfacht ’s morgens aan onze flat toe was, moest vake ‘vluchten’. Hij heeft een willekeurige tram genomen en is wat gaan rondtoeren, terwijl ik even mijn bed kon inpikken.
Nadien zijn we samen naar het centrum gegaan.
Anekdote:
‘Judith, hoe zeg je goeiedag in het Tsjechisch?’
‘Dobrý den.’
‘Dobrý den,’ zegt vake tegen de nietsvermoedende mevrouw naast hem, onvoorbereid op zoveel plotse vriendelijkheid.
Judith geneert zich lichtjes.
Tijdens onze les is vake met de ouders van Nele naar het Museum van de Aartsbisschop gegaan. ’s Middags was het reünie in de Green Bar. Na mijn volgende les zijn we gaan rondwandelen in Olomouc en buitenwijken. Zo kwamen we plots bij een soort loods uit, die een shoppingcentrum bleek te zijn. Vake heeft me het Marco Polo-kaartenboek van Polen cadeau gegeven om mijn grote trip in januari in goede banen te helpen leiden.
In de filmles mochten we naar de erg doorleefde en inspirerende film Cosy Dens kijken, een van de beste films ooit gezien. Het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van de Praagse lente in 1968 en vertelt heel veel over het dagelijkse leven in Tsjechië die periode.
Nadien moest ik de Belmondo helpen versieren voor de Belgian Party van morgen. Vake moest dus een hele tijd alleen op mijn kamer doorbrengen, maar hij bleek zich te hebben gedragen ;-)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hahaha, echt heel lang gelachen met dit stukje. Heel schattig.
BeantwoordenVerwijderenAda.