Woensdag 4 november

Ik was slecht gezind want had bijna niet geslapen. Elementen die hierin een rol speelden: de ronkende koelkast waar ik bijna tegen lag, de kou, gesnurk, het matje waar ik om onbekende reden voortdurend af rolde, gebrek aan een kussen, de wekker van mijn buurmeisje rond halfzeven ’s morgens, de douche een paar minuten later, vake die veel te vroeg begon in te pakken, enzovoort. En ik waarschuw je, als Judith slecht heeft geslapen, dan moet je oppassen.

Vake is rond acht uur vertrokken met een overlevingsvoedselpakket dat ik voor hem had samengesteld. Zijn trolley was volgepropt met spullen van hier die we hadden gekocht voor hem en enkele mensen thuis. Hij is pas tegen acht uur 's avonds aangekomen wegens vertraging van de trein.

Jiři van de Czech Music-course heeft mijn slechte humeur weerom kunnen milderen.
Na de les zijn we op zoek gegaan naar boerenkleren voor de Belgian Party in tweedehandswinkels. Ik had al een hemd van vake, nu ook een floeren ‘klakske’ (ik ken er geen beter woord voor). Mijn bierbuik alias hoofdkussen lag binnen handbereik, nu zoek ik nog bretellen voor de finishing touch.

Tegen één uur was het Belgische invasie in Green Bar: Maarten, zijn broer, zus en ouders, Nele en haar ouders, en ik. De Green Bar wist niet wat hem/haar (?) overkwam.

Nadien heeft de mevrouw van de receptie mijn humeur weer onderuit gehaald. Dit lijkt een herkenbaar patroon. Ik moest driehonderd kroon (twaalf euro) extra huur betalen omdat ik blijkbaar twee dagen te laat heb betaald. Over de uiterste betaaldatum gaan nogal tegenstrijdige geruchten de ronde, ik dacht dat ik tijd had tot de helft van november. Maar de datum stond kennelijk op een Tsjechisch bordje, ergens venijnig verstopt achter een ander bordje op de toog aan de receptie. Ik had geen andere keus dan mevrouw gelijk te geven.

De Belgian Party begon met een uitgebreide verkleedsessie op de kamer van Stefanie en een vervolg in die van Astrid. De Leffe was uitgeschonken, de chocolaatjes waren mooi geschikt, de wafels met slagroom en chocoladesaus overspoten en -goten. De buitenwippers hadden al een groot deel van ons aanbod hadden geplunderd toen de eerste gasten binnenkwamen.

Ongeveer anderhalf uur mochten we iedereen verwelkomen elk in ons eigen Vlaamse dialect, vlaggetjes schminken, de chocolaatjes beschermen tegen opdringerige buitenwippers.

Het duurde lang voor het vol liep, maar iedereen die er was, vond het zeer geslaagd. De meesten hadden hun best gedaan om zich in zwart-geel-rood te verkleden, en de hele avond lang waren de Stella en Hoegaerden in promotie.


Tintin


Miss Atomium aka Zatte Zulma legt de laatste hand aan de wafels (die eigenlijk uit Nederland kwamen)


De Belgische driekleur was sterk vertegenwoordigd


Het Belgische feestcomité