Klokslag twee stap ik binnen in het pianolokaal. De leraar lijkt nogal bezeten van zijn muziek, er liggen partituren op, onder, rond, en waarschijnlijk zelfs in de piano. Wanneer hij lesgeeft, gaat hij daar zo hard in op dat ik me bijna ongemakkelijk voelde. Op zijn eigen manier is hij heel vriendelijk en de les was kort maar interessant.
De stapel artikels die ik gisteren met glans genegeerd had, wordt de protagonist voor de hele avond.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Dag Judith,
BeantwoordenVerwijderenZolang beste Marek de toetsen nog vindt lijkt er geen al te groot probleem te zijn ;).
Wat een superprachtig paleispark. Gelukkig doen je foto's ons een beetje mee dromen.