Woensdag 14 oktober

Het aantal studenten in de Survey of Czech Music-les verdrievoudigt elke week. Het is dan ook een erg leuk vak met luisterfragmenten bij de vleet.

Mijn favoriete café hier is Café 87, ideaal om nog eens met mijn buddy Efča af te spreken. Sinds dit weekend hebben de seizoenen een loopje genomen, en zonder echte herfst is de zomer plots winter geworden. Er heerst een ijzige wind en qua regen lijkt Tsjechië België te willen evenaren. De eerste sneeuw is ondertussen al gevallen in de bergen. De ideale remedie tegen dit grillige weer is Horká čokoláda. Een klinkende naam voor puddingachtige chocomelk die smaakt naar warme chocoladesaus. (Ik ken een paar mensen die nu zitten te watertanden achter hun computer.)

Later op de middag was ik opnieuw klant in Café 87. Ze verkopen daar een heel gamma huisbereide taarten, maar ik ging doelgericht te werk. Medovník is een typisch Tsjechische honingtaart. Ik had me al zo dikwijls staan vergapen aan dat kunstwerkje, dat ik nu eindelijk wel eens wilde weten of het even lekker is als het eruit ziet. En jawel… ik voel een nieuwe verslaving naderen.


Geef toe...

Efča moest voor haar Nederlandse les de garantievoorwaarden van laminaatvloerbekleding naar het Tsjechisch vertalen. Zelfs ik had moeite met de archaïsche, uiterst vergezochte en technische formuleringen. Alle hulp was dus welkom.

De avond speelde zich af in de Black Stuff, een Iers café waar ze ongelooflijk veel soorten Belgisch bier serveren: Hoegaarden Witbier, Hoegaarden Forbidden Fruit, Blonde en Bruine Leffe, Kriek Belle-Vue en Stella Artois. Dat laatste aan één euro veertig per halve liter, zo goedkoop kun je het vermoedelijk zelfs niet in Leuven krijgen. Mijn geliefde Kriek kostte echter bijna vier euro, dus heb ik mezelf noodgedwongen op een Dirty Nellie getrakteerd.

Ondertussen ben ik de fiere bezitster van Belgische bierkaartjes met Tsjechische slogans.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten