Maandag 19 oktober

Mijn sympathie voor de Tsjechen neemt met de dag toe. Toen ik terug kwam van de les ontdekte ik mijn één-maand-in-Olomouc-verjaardagscadeau: een nieuw, barstvrij raam. Ook de pianoleraar was weer zijn sympathieke zelve, op zijn eigenste manier welteverstaan. Regelmatig begon hij met mijn hand te schudden: ‘relax, relax’.

’s Avonds ben ik eindelijk gaan zwemmen. De vorige twee weken ben ik niet gegaan wegens leeswerk, presentatie en Moravische party. Er is een lerares waar je altijd raad aan kan vragen. Op enkele baantjes tijd is het niveau van mijn schoolslagtechniek vermoedelijk verdrievoudigd.
In het zwembad zal ik mijn relatieve preutsheid moeten overwinnen. De mensen komen zonder boe of ba in hun nakie uit de douche gewandeld om zich dan in het midden van de ruimte, liefst zo open en bloot mogelijk, om te kleden. Op zich is daar niets aan gelegen, maar ik ben het niet gewend.

Met mijn eigenhandig getekende kaartje heb ik de Kaldera gevonden. Daar was een feestje van het English Department, waarop ik mezelf had uitgenodigd uit weerwraak omdat ons History Department geen feestje geeft. Alle proffen zaten gezellig met de studenten gratis pinten te drinken, het ging er heel gemoedelijk aan toe. Deze avond heeft me enkele connecties opgeleverd met locals die goed Engels spreken.