Vannacht heb ik namelijk lang liggen rillen van de kou. Er is een barst in mijn raam waar ik aanvankelijk enkel esthetische nadelen in zag. Nu het echter plots zo koud is geworden, begint het stilaan tot mij door te sijpelen dat de lelijkheid van een barst niets is in vergelijking met het functionele gebrek aan isolatie. Er is nog een tweede, ongeschonden glas achter, maar je voelt de tochtstromingen binnenbeuken. Het lijkt me overbodig te melden dat de heren Tochtstroming niet welkom zijn in kamer 506. Mijn pyjama bestond vannacht uit dikke wollen sokken, drie truien waarvan een met een kap en een warme flanellen broek. Reken daarbij mijn fleecedekentje en mijn dons, en de koude werd draaglijker.
’s Morgens begon vandaag om twaalf uur, wat doorgaans als 's middags wordt beschouwd. Ik ben meteen naar de receptie gegaan om te melden dat mijn raam dringend hersteld moet worden. Dan moest ik allerlei paperassen gaan regelen, want mijn beursdocumenten, vakkenformulieren, kinderbijslagpapieren en nog wat bureaucratische pesterijen zijn nog steeds niet in orde.
Het leuke deel van de dag begon pas toen Efča en ik naar Globus zijn gegaan met een groots opgezet kookplan. We hadden Maarten en Nele uitgenodigd om te komen eten op mijn kamer. Er is echter een veelzijdige ‘maar’:
• Op mijn flat is maar één kookplaat die deftig werkt
• Ik heb maar één pan
• De stop van de afwasbak is kapot waardoor afwassen nogal moeizaam verloopt
• De afwas van de hele week stond schimmelig naar mij te grijnzen
• Er is geen tafel
• Er is maar één stoel, namelijk mijn bureaustoel
• Er stond een vreemde kip in een zak te weken in de lavabo
• We hadden niks om onze groenten op te snijden
• We hebben uiteindelijk mijn bord moeten martelen met honderden messteken
• Het duurde meer dan een halfuur voor het water van de pasta kookte
• Ik heb maar twee borden en drie glazen, Maarten en Nele moesten dus hun eigen servies meenemen
• De fles Moravische wijn (Chardonnay) konden we enkel visueel bewonderen zonder kurkentrekker
Maarten, Efča en Nele in het Michelinrestaurant.
Volkorenpasta met wortels, selder, tomatensaus, verse tomaten, basilicum, zonnebloempitjes en gemalen kaas.
Eigenlijk maakte deze veelzijdige ‘maar’ ons etentje ongelooflijk gezellig. Met lege kartonnen dozen als onderzetters hebben we op de grond gegeten. Nele is later op de avond haar zakmes mét kurkentrekkerfunctie gaan halen. Als aperitief was er Boris Jelzin Kirsch. De vegetarische maaltijd was geslaagd. We hebben al onze woonplaatsen ge-google-map-t in satellietbeeld, daarna zijn we de andere Erasmussers gaan opzoeken in de Krack (spoorloos), in de Captain Morgan’s (te vol), en in de Black Stuff (gezellig en leve de Belgische bieren!).
Heerlijk Judith om je culinaire avonturen te volgen. Het klinkt hemels: vegetarische schotel op een bedje van kartonnen 'installatie' met uitzicht op immervolle fles. Het drie truien-fleece en sokken verhaal daarentegen... Gelukkig bestaat er zoiets als glazenmakers!
BeantwoordenVerwijderenProficiat met je Olomoucse verjaardag en dank voor de meeslepende rapportages.