De weg naar het dorp waar we naartoe wilden, bleek volledig geblokkeerd door hopen sneeuw. We moesten rond rijden en door even later te moeten uitwijken voor een tegenligger, kwam de auto vast te zitten in de berm.
Noodscenario: duwen dat golfje!
We zaten al over de helft en konden beter gewoon verder rijden. Tegen twaalf uur kwamen we eindelijk aan in Malá Morávka, een van de grotere skigebieden van Tsjechië maar zeker niet vergelijkbaar met grote skioorden in Frankrijk, Zwitserland of Oostenrijk. Ideaal voor beginners als Nele en ik.
Voor weinig geld konden we materiaal huren. Eerst oefenden we op het einde van de piste door naar omhoog te stappen en dan naar beneden te glijden op de ski's. Frederik is een ervaren skiër en legde ons alles uit. Wonderwel bleek de techniek die ik op mijn twaalfde geleerd had, toch nog een beetje in mij te zitten. Het lukte dus vrij goed om te blijven rechtstaan, en even later kon ik met het liftje naar boven voor de blauwe piste.
Onze leraar Fredsel
Ward in volle euforie
Maarten en Nele boven aan het liftje
Bij de rode piste ben ik voor het eerst op mijn doos gegaan, maar het was eerder grappig dan pijnlijk. Alleen bij de afsluiter, een piste waarvan we zelf niet goed wisten wat voor iets het zou zijn die bij-zon-der stijl bleek, had ik bijna in mijn nieuwe skibroek geplast. Ik kwam raar maar waar zonder kleerscheuren beneden en heb de smaak van het skiën nu echt te pakken.
We gingen terug naar de residentie om te douchen, daarna naar het centrum om Chinees te eten. Eline was een weekje in Praag en kwam ook een dagje af.
Het was de laatste avond voor Maarten en Nele, maar we waren allemaal wat te moe voor een feestavond. Het werd een rustige drink in de Crack. Aan het einde van de avond kreeg ik allerlei cadeautjes, dingen die ze niet meer naar huis konden of wilden nemen, zoals chocolade hagelslag, een bambookaars, restjes liqueur, olie,...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten