Vrijdag 29 januari

We reden naar Litomyšl, een stadje waar ik al was gaan couchsurfen en dat ik toen heel mooi vond. Het zag er nu anders uit door de vele sneeuw, maar nog steeds erg charmant. Florian deed niks liever dan zijn zusjes in de sneeuw rollen.


Groepsfoto op het marktplein van Litomyšl


Een kunstig huis


Interactieve kunst aan het kasteel met de duizenden verschillende sgrafitto-decoraties. Draaien maar


Kleutertjes op een stoel

Vanuit Litomyšl gingen we naar een skidorpje om te snowtuben. Dat zit je in een soort rubberen bootje waarin je naar beneden glijdt. Het duurde even voor we op bestemming waren, bleek dat onze Moravische skiatlas niet de waarheid had gesproken. Er was geen snowtubingbaan geïnstalleerd.

We wilden niet afdruipen dus gingen over op Plan B. Dat was alle mogelijke plastiek uit de auto halen, naar omhoog wandelen langs de skipiste en een heuvel zoeken om te zakkenglijden. We moesten eerst de losse sneeuw weg'rollen', dan regelmatig naar beneden sjezen tot ons parcours superglad lag. Het was een geslaagd en goedkoop alternatief.


Actie!


Vleeshoop en ramptoerisme in oranje jas


De aftocht

's Avonds zijn we naar Globus gedaan om een grote voorraad water en melk voor mij in te slaan. Daarna zijn we traditioneel Moravisch gaan eten in een restaurantje op het lager plein in Olomouc. Lekker maar bijzonder zwaar om te verteren. Florian had per ongeluk de ober weggeklopt met zijn hand omdat hij dacht dat het Willemien was. We vierden Willemien haar verjaardag met een cake vol kaarsjes, en gingen daarna nog iets drinken in Crack, een Ierse pub.


Moravisch resto